ମନୋଜ ଦାସ

ଲେଖା: ପ୍ରଳୟ ନାୟକ

“ମନୋଜ ଦାସ” ବୋଇଲେ କଣ . . ? ?

ଭାରତୀୟ ଉପମହାଦେଶ’ର ଶେଷ ଏକ ସୀମାନ୍ତ’ର ଶଙ୍ଖାରୀ ବୋଲି ଅଖ୍ୟାତ ପଲ୍ଲୀ ରେ ଜନ୍ମହୋଇ ସ୍ଵୀୟ ଧୀ ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଉପଲବ୍ଧି ସହଯୋଗେ ଅନନ୍ୟ ବାଣୀବିଳାସ’ର ସୁମହାନ ରୂପକାର . . ! ! !
ନିଜ ଶବ୍ଦର ଯାଦୁରେ ପାଠକକୁ ସଚ୍ଚା ବ୍ୟଙ୍ଗରେ ଉବୁଟୁବୁ ହେବାକୁ ଛାଡ଼ିଦେଇ ହଠାତ୍ ଏକ ଚରମ ସତ୍ୟ’ର ଉପଲବ୍ଧି କରାଇ କଂଦେଇ ପାରୁଥିବା ନିଆରା ସ୍ରଷ୍ଟା . . ! ! !
ଆପଣାର ଅଦ୍ଭୁତ ,ନିରୁତା ବିନୟ ଓ ନିରଭିମାନ ବ୍ୟବହାର ଦ୍ୱାରା “ତୃଣାଦପି ସୁନୀଚେନ . .” ମହାନ ବାକ୍ୟକୁ ସିଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଭକ୍ତ . . ! ! !
ସଚରାଚର କେହି ଦେଖିପାରୁ ନଥିବା ମଣିଷ ମନ’ର ସଂଗୁପ୍ତ ଅନ୍ଧାର ଭିତରେ ସ୍ୱଚ୍ଛନ୍ଦ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ଜଣେ ଅପ୍ରତିହତ ଚକ୍ଷୁଷ୍ମାନ୍ . . ! ! !
ଜାଗତିକ ମାନବ-ମାନସ-ଅଗୋଚର ଅତିମାନସୀୟ ଉତ୍ତରଣ’ର କନକ ଉପତ୍ୟକା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଅଥକ ପାଦରେ ଚାଲିଥିବା ଚିରନ୍ତନ ଜଣେ ଅଭିଯାତ୍ରୀ . . ! ! !
ବିଶ୍ୱମୟ ପ୍ରେମ ଓ ଅମୃତ ସମ୍ଭାବନା’ର ଉଦାତ୍ତବାଣୀ ଆପଣା ଉଚ୍ଚାରଣୀ ଯୋଗେ ମନ୍ଦ୍ରଘୋଷ କରୁଥିବା ଏକ କାଳଜୟୀ ଶାଶ୍ୱତ ଅନୁଷ୍ଠାନ . . ! ! !
ନା ସଚେତନ ଭାବେ ଆଲୋକ ଅନ୍ୱେଷଣରେ ଜୀବନ ବ୍ୟତୀତ କରି ତତୋଧିକ ସଚେତନତା ସହ ମୃତ୍ୟୁକୁ ସାନନ୍ଦ ବରଣ କରିବାର ସ୍ପର୍ଦ୍ଧା ରଖିଥିବା ଜଣେ ଅକୁତୋଭୟ, ଅଜାତଶତ୍ରୁ ଦିଗବିଜୟୀ . . ! ! !

ଏ ସବୁକୁ ଏକାଠି କରି ସାରିଲା ପରେ ବି ମୁଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇପାରିନି କେବେ ! ଯେମିତି ଅକୁହା ରହିଯାଉଛି ମନୋଜଙ୍କ ହୈମାଳାୟିକ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ’ର ସିଂହ ଭାଗ । ମନୋଜ ଦାସ କଣ . . ? ଯିଏ ସମାନ ନ୍ୟାୟରେ ଚିତ୍ରିତ କରିପାରନ୍ତି ଦୁଃଖିନୀ “ଧୀରା” ର ଅଶେଷ ଯାତନା ଓ “ହୈମବତୀ”ର ବିଶ୍ୱଦୀପ୍ତ ବିଭବ . . !

ନୂଆକରି ଶବ୍ଦ ଚିହ୍ନିଥିବା ଗୋଟେ ଅଜାତଶ୍ମଶ୍ରୁ ବାଳକଠୁଁ ଆରମ୍ଭ କରି ଅଶୀତିପର ଜ୍ଞାନବୃଦ୍ଧ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତଙ୍କୁ କେମିତି ନିର୍ବାକ୍ କରିପାରନ୍ତି ମନୋଜ ଦାସ କିଛି ଶବ୍ଦଯୋଗେ……?

ମୋ କ୍ଷୁଦ୍ର ଚେତସ କେବଳ ଏତିକି ଉତ୍ତର ଦେଉଛି ଯେ ସେ ସତ୍ୟ ଲେଖନ୍ତି । ଯେଉଁ ସତ୍ୟ ବଳରେ ଆତଯାତ ହୁଏ ସୃଷ୍ଟି । ତାଙ୍କ ନିରୁତା ସ୍ମିତ ଶୋଭିତ ମୁହଁଟି ମନେପଡ଼ିଲେ ଏକମାତ୍ର ବିଶେଷଣ ମନକୁ ଆସେ “ମନୋଜ-ମହର୍ଷି” ।। ମନୋଜ ଦାସ ମହୋଦୟଙ୍କ ପାଇଁ ଲେଖା କବିତାଟିଏ:

~ ହିମାଦ୍ରୀ-କଳନ-ସ୍ପର୍ଦ୍ଧା ~

ଅନନ୍ତ, ଅପରିମେୟ ମହାକାଳ ପଟେ

ଗ୍ରହ, ତାରା, ନକ୍ଷତ୍ର, ଗ୍ରହାଣୁ

ଘୁରୁଥାନ୍ତି ଅବିରଳ ଅବାରିତ ଗତି,

ବୁଦବୁଦ ପରାଏ ଅଳିକ ଜୀବନ

ଉଠେ-ଭାସେ-ଡୁବେ ପୁଣି

ଅହଂ ର ତରଙ୍ଗେ,

ପଲକେ ଜରାୟୁ ବାସ

ପଲକେ ବିକାଶ ପୁଣି ପଲକେ ବିଲୟ !

କେବେକେବେ ଏମନ୍ତ ଘଟଣା

ଘଟେ କିନ୍ତୁ କାଳର ପ୍ରାଙ୍ଗଣେ,

ସ୍ତବ୍ଧ ହୁଏ ଗତିମାନ ଚକ୍ର କିୟତ୍ କ୍ଷଣ